Mediacje

Mediacja jest sposobem rozwiązywania konfliktu, satysfakcjonującym w równym stopniu obie strony. To porozumienie, które strony wypracowują wspólnie, przy udziale bezstronnego, neutralnego mediatora. Uczy prowadzenia dialogu, wzajemnego szacunku, respektowania praw. Może być pomocna właściwie we wszystkich konfliktach: w sporach rodzinnych, pracowniczych, biznesowych, sąsiedzkich, rówieśniczych, w sprawach karnych, wszędzie tam, gdzie ludzie chcą osiągnąć porozumienie.

Mediacja nie zastępuje wymiaru sprawiedliwości, nie jest też poradnictwem ani doradztwem; mediator - w odróżnieniu od arbitra, sędziego czy doradcy - nie przedstawia propozycji rozwiązania problemu. To uczestnicy muszą znaleźć dobre dla siebie rozwiązanie, bo tylko oni są ekspertami w swojej sprawie i muszą mieć przekonanie, że to, do czego się zobowiązują, jest realne do wykonania i w pełni ich satysfakcjonuje. Tylko takie rozwiązanie może gwarantować sukces porozumienia. Zadaniem mediatora jest jedynie udzielenie pomocy w prowadzonych negocjacjach. Mediacja jest procesem dobrowolnym, co oznacza, że każdy bierze w niej udział z własnej woli i w każdej chwili może z niej zrezygnować. Na każdym poziomie procesu, wobec procedury, poszczególnych uzgodnień oraz wobec samej osoby mediatora, strony muszą wyrazić swoją akceptację. Dzięki takiemu uczestnictwu w postępowaniu, mediacja zapewnia bezpośredni wpływ zainteresowanych na rozwiązanie problemu.

Ze względu na specyfikę każdej indywidualnej sprawy, każda mediacja ma charakter unikatowy. Ugoda mediacyjna znacznie upraszcza procedury sądowe, pozwala zaoszczędzić czas i pieniądze oraz zminimalizować stres. Jeżeli zakończy się porozumieniem, spisywana zostaje ugoda, w której znajduje się wyłącznie to, na co strony się umówiły. W przypadku spraw kierowanych do mediacji przez sąd [m. in. w przypadku rozwodu i ustaleniu opieki nad dziećmi], ugoda przedstawiana jest przed sądem, aby ten ją usankcjonował. W mediacjach rodzinnych mediator próbuje pomóc rodzicom w ustaleniu tego, co jest najważniejsze dla dziecka. Problem stanowi zazwyczaj to, że oboje rodzice odpowiedzialnością za trudną sytuację rodzinną obarczają siebie nawzajem. Mediacja pomaga w dostrzeżeniu tego, co naprawdę jest najlepsze dla dziecka, jak powinny wyglądać kontakty dziecka z rodzicem nie sprawującym bezpośredniej opieki nad małoletnim oraz jak winny przebiegać wzajemne relacje pomiędzy rodzicami tak, aby unikać sytuacji konfliktowych.

Chociaż nie każda mediacja kończy się pełnym porozumieniem, już samo uczestniczenie w niej, niesie ze sobą wiele korzyści. W wyniku postępowania mediacyjnego może się bowiem okazać, że w konkretnym przypadku wskazana jest terapia, że jedna lub obie strony nie są gotowe do kompromisu etc. To również jest ogromnie ważnym sygnałem dla obu stron. Istotne jest, że ludzie powiedzą sobie, co dla nich jest ważne, że mają szansę spojrzeć na problem z innej strony, mogą zrozumieć, dlaczego tak trudno jest się "dogadać".

W Polsce o mediacjach mówi się od niedawna, podczas gdy w innych krajach Europy, w Japonii oraz w Stanach Zjednoczonych stosowane są powszechnie - przez sądy, firmy oraz osoby prywatne. W naszym kraju zapis dotyczący mediacji pojawił się w Kodeksie Postępowania Karnego dopiero w 1998 roku, zaś 10 grudnia 2005 r. w życie weszła nowelizacja Kodeksu Postępowania Cywilnego w części dotyczącej prowadzenia mediacji rodzinnych. Wzrastająca w społeczeństwie świadomość co do możliwości, jakie daje umiejętność mediacji sprawia, że również w celach profilaktycznych, sięgają po nią szkoły, firmy i instytucje dbające o dobre relacje wewnątrz i na zewnątrz firmy, co w sposób naturalny przekłada się na jej rozwój.